มาตรฐานอเมริกัน ASTM A240 และมาตรฐานยุโรป EN 10088-2 ครอบคลุมสิ่งเดียวกัน: เหล็กกล้าไร้สนิมต้านทานการกัดกร่อนชนิดแผ่นและแถบ ดังนั้นความสัมพันธ์แบบ 304 ↔ 1.4301, 316L ↔ 1.4404 จึงใช้กันทั่วไปในอุตสาหกรรม แต่ "เทียบเคียงได้" ไม่เท่ากับ "เหมือนกันทุกประการ" การเขียนในสัญญาเพียงคำว่า "304" เป็นวิธีที่ทำให้เกิดข้อโต้แย้งได้ง่ายที่สุด
ตัดสินด้วยประโยคเดียว
ยอมรับร่วมกันได้ แต่ต้องระบุมาตรฐานที่ใช้ + เกรด + สภาพส่งมอบให้ชัดเจน วิธีเขียนที่ถูกต้องคือ "316L, ASTM A240" หรือ "1.4404, EN 10088-2" เมื่อเขียนเพียง "316L" หากองค์ประกอบทางเคมีหรือสมบัติทางกลตกอยู่ในช่วงที่มาตรฐานทั้งสองต่างกัน ทั้งสองฝ่ายต่างมีเหตุผลของตน
ตารางเทียบเกรดที่ใช้บ่อย
- 304 ↔ 1.4301; 304L ↔ 1.4307
- 316 ↔ 1.4401; 316L ↔ 1.4404
- 316Ti ↔ 1.4571 (ใช้บ่อยในยุโรป ใน A240 เทียบได้กับ 316Ti)
- 321 ↔ 1.4541
- เหล็กดูเพล็กซ์ 2205 ↔ 1.4462
- 310S ↔ 1.4845
สามรายละเอียดที่แตกต่างกันจริง
① ช่วงองค์ประกอบทางเคมี โดยรวมสอดคล้องกันแต่ขอบเขตไม่ทับกันทั้งหมด (ขีดจำกัดบน-ล่างของนิกเกิล/โครเมียม และการเขียนขีดจำกัดบนของคาร์บอนในบางเกรดแตกต่างกัน) หากฝ่ายจัดซื้อตรวจรับตามมาตรฐานเดียว แต่ผู้ผลิตผลิตตามอีกมาตรฐานหนึ่ง ค่าที่วัดได้อาจ "ผ่านตาม A แต่ไม่ผ่านตาม B"
② หน่วยและค่าของสมบัติทางกล มาตรฐานอเมริกันใช้ ksi มาตรฐานยุโรปใช้ MPa นิยามของกำลังคราก (0.2% offset) เหมือนกันแต่ค่าที่ระบุในตารางไม่เหมือนกันทั้งหมด ระยะวัดของความยืดตัวอาจต่างกัน ควรปรับหน่วยและวิธีทดสอบให้เป็นหนึ่งเดียวกันก่อนเปรียบเทียบข้อมูล
③ รายการตรวจสอบและใบรับรอง ทั้งสองมาตรฐานกำหนดให้มีองค์ประกอบทางเคมีและสมบัติทางกลตามล็อตการผลิต แต่รายละเอียดของรายการ (เช่น การบังคับทดสอบแรงกระแทก การเขียนระดับคุณภาพผิว) มีความแตกต่าง ในระบบ EN มักอ้างอิง EN 10204 3.1/3.2 เป็นประเภทใบรับรอง ส่วนระบบมาตรฐานอเมริกันมักใช้ภาคผนวกของ A240 หรือข้อกำหนดของลูกค้า
ฝ่ายจัดซื้อควรเขียนอย่างไรจึงไม่เสียเปรียบ
- ระบุมาตรฐานวัสดุให้ชัดเจน (A240 หรือ EN 10088-2) อย่าเขียนเพียงเกรด
- ระบุสภาพส่งมอบให้ชัดเจน (solid solution/annealed, การแปรรูปผิว 2B/BA/No.1)
- ระบุประเภทใบรับรองให้ชัดเจน (EN 10204 3.1 หรือ 3.2)
- เมื่อต้องการยอมรับร่วมข้ามมาตรฐาน ให้ระบุในสัญญาให้ชัดว่า "ตรวจรับตามมาตรฐานใด" — ประโยคนี้ช่วยลดขั้นตอนการคืนสินค้าทั้งหมดได้
- กำหนดพิกัดความเผื่อความหนาแยกต่างหาก (ตารางพิกัดความเผื่อของ A240 และ EN 10088-2 ต่างกัน ดูบทความอื่น "พิกัดความเผื่อความหนา")
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- แบบเขียนว่า "304" แต่ของที่มาถึงเป็นแผ่นที่ผลิตโดยโรงงานในประเทศแห่งหนึ่งตาม GB/T 4237 — องค์ประกอบทางเคมีอาจผ่านทั้งหมด แต่เมื่อลูกค้าตรวจซ้ำตาม A240 กลับพบว่าแรงกระแทกหรือพิกัดความเผื่อไม่ตรงกัน
- ใช้ 1.4404 กับ 1.4401 (316 กับ 316L) ปนกัน: ปริมาณคาร์บอนต่างกัน ผลลัพธ์ต่อชิ้นงานเชื่อมจึงต่างกัน
- ใช้คำว่า "304" เรียกทั้ง 304 และ 304L ในกรณีที่ต้องการคาร์บอนต่ำจริงกลับได้ 304 ธรรมดา
- นำตารางเทียบแนบเป็นภาคผนวกของสัญญาโดยตรง แต่ไม่ได้ระบุว่า "ตรวจรับตามมาตรฐานใด"
แจ้งตลาดเป้าหมายและข้อกำหนดของโครงการให้เราทราบ (มาตรฐานอเมริกันหรือยุโรป ต้องการใบรับรอง 3.2 หรือไม่ พิกัดความเผื่อความหนาตามตารางใด) เราจะจัดส่งตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องพร้อมใบรับรองตามล็อตการผลิต — เขียนมาตรฐานให้ชัดเจน ลดข้อโต้แย้งในภายหลังได้หนึ่งรอบ
